جالب آنكه صهیونیسم به این «خادمین وفادار» هم رحم نمی كند و پیشاپیش تكلیف آنها را نیز معین كرده است:

«در موقع ضرورت موجبات مرگ فراماسونرها را فراخم میسازیم و این طور وانمود می كنیم كه آنها بر اثر بیماری معمولی جان سپرده اند!»   

مفاسد فراماسونری و نقش آن در انحراف زن و نسل جوان

گرچه همواره سازمان فراماسونری سعی در پنهان كاری  و انكار زشتی ها واعمال شنیع خود داشته اما كوشش آنان بی فایده بوده است زیرا از همان ابتدا – 1720 میلادی – دست آنان رو شد و همه دانستند كه ماسونها اشخاصی كافر و ناپاكند كه از هیچ گونه فسق و فجور إبا نمی كنند و از سری بودن جمعیت استفاده می كنند و گردهم جمع شده و ننگ آورترین اعمال را مرتكب می شوند.

به همین جهت بسیاری از مردم همیشه و در همه جا سعی كرده اند كه اسرار این فرقه را افشا كرده و طشت رسوایی آنان را از بام بیندازند.

در عید میلاد مسیح (ع) به سال 1737 شاعری فرانسوی درباره فساد ماسونها سروده است:

از تمام نقاط كشور ما

این جماعت سقراط مآب به طرز ننگینی بیرون آمدند

با شور و غوغا‏، طفلی فریاد زد:

این دسته كیستند؟

به او جواب داده شد: اینها فراماسونرها هستند

كه اگر ما اینجا نبودیم ،

دستی به سر و گوش تو می كشیدند!

در مهد فراماسونری یعنی انگلستان هم مردم به ماسونها خوشبین نبودند  زیرا جسته و گریخته شواهدی علیه اعمال غیر انسانی آنان در دست داشتند. از نظر بسیاری، فراماسونها به «فرقه ژوزوئیت» شبیه بودند. در فاصله بین سالهای 1723 و 1730 كتاب ساموئل پریچار به نام بطون ماسونی انتشار یافت و سه بار تجدید چاپ گردید كه در آن پرده از روی بسیاری از اعمال فراماسونها برداشت. كتاب كشف راز بزرگ فراماسونها نیز دست به افشاگری زد و نفرت عموم مردم را نسبت به ماسونها برانگیخت.مدح مستی دائم نام كتاب دیگری بود كه منتشر گردید و چگونگی دائم الخمر بودن فراماسونرها و مقاصد ایشان را بیان داشت.

بسیاری از مردم جهان هنوز در این توهم به سر می برند كه اعضای فراماسونری افرادی پاكدامن و تحصیل كرده  می باشند، ولی مهمتر از همه اینكه در این ادوار یك تغییر فاحش در انتخاب اعضای فراماسونری و اسم نویسی آنها به عمل آمد، به این معنی كه تا تاریخ مزبور در لژها فقط صاحبان منصب و مقام و نجبا، آرتیست ها ، نویسندگان، خطباء و بورژواهای بزرگ و كوچك راه داشتند  و از این پایه تنزل نمی كرد. ناگهان در سال 1787، نیز طبقه اراذل و اوباش كوچه گرد قاچاقچی و راهزن و قاتل و جانی كه همه از این راه امرار معاش می كردند، داخل فراماسونها شدند.

اسماعیل رائین می نویسد:

موقعی كه نگارنده مشغول نگارش این كتاب [فراموشخانه و فراماسونری در ایران] بودم، به اتفاق خان ملك ساسانی به دیدن یكی از درباریان سابق كه جدش و پدرش و حتی اقوامش جزو فراماسونری و فراموشخانه بودند و خود اونیز از نویسندگان و سرمایه داران بنام است، رفتیم. وقتی از او درباره فراموشخانه و اعمال شنیع و زشتی كه آنجا انجام می شد، پرسیدیم با كمال صراحت گفت: در آنجا اعمال شنیع و زشتی صورت می گرفت.

به هر حال فراماسونری در سراسر جهان به بدنامی مشهور بوده و هست. از همان ابتدا مردم شاهد بودند كه بزرگان فرقه ماسونی چگونه درفساد غوطه می خوردند. مردم می دیدند كه سرور بزرگ فراماسونی از سال 1747 تا 1752 لردبایرون است. او لقب «بایرون بیعار» داشت و مشهور بود كه از اوان جوانی به عمل شنیع همجنس بازی می پرداخت. او مدت هفت سال در رأس فراماسونی قرار داشت، در حالی كه مردم انگلیس وی را از زشت كارترین افراد و رجال كشور می دانستند. او در یكی از مجالس شرابخواری، بدمستی را به جایی رساند كه یكی از اقوام خود را كشت...

برخلاف آنچه كه ماسونها در قانون اساسی خود اظهار می دارند  و می گویند كه زنان را در فرقه خود نمی پذیرند، عملاً از عنصر زن به عنوان وسیله ای موثر در پیشبرد مقاصد خویش بهره می برند. آنان خود اعتراف كرده اند كه « ...در یك قسمت از امور عمال و شاگردان مكتب ما  و در قسمت تفریحات زنهای ما جوانی – نسل جوان ملل – آنها را تباه می كنند» .

فراماسونهای اروپا مجامع لهو و لعب  خود را در لژ  تشكیل می دهند و در این گونه مراسم كه به نام مهمانی سفید مشهور است زنان نقش اساسی را به عهده  دارند. با شواهدی كه نویسندگان كتب درباره  فراماسونری ارائه می دهند، معلوم می گردد  كه محافل ماسونی  از زنان نیز ثبت نام و آزمایش به عمل می آمده  و از آنجا كه داوطلبین ورود به فراماسونری در حین آزمون می بایست عریان باشند، می توان به رذالت و پستی اخلاقی ماسونها پی برد.

«آلمراس مولف تاریخ جدید كاگیلوسترو – ژوزف بالسامو – نوشته است كه پیروان اناث از میان آرتیست ها، رقاصه ها، دهاقین و سایر زنانی كه كمتر پای بند خرافات بودند، تركیب می یافت و به طور خلاصه فراماسونری به صورت ظاهر عبارت بود از مجالس رقص و جشن  ومهمانی...»

زنها حتی به مقام ریاست محافل هم رسیدند و وجود آنان كه از معروفه ها بودند به كار برادران ماسونی رونقی خاص بخشید. جاذبه این گونه محافل، زنان قدرتمندی چون ماری آنتوانت و دوشس دوبوربون را به سوی خود كشید.چنانكه ماری آنتوانت به مادام دولامبال نوشت: من با كمال اشتیاق آنچه در محافل ماسونها كه شما رئیس آن هستید، واقع شده بود خواندم و بسیار برایم مشغول كننده بود. بر خلاف آنچه ملكه فرانسه می پنداشت، در محافل ماسونی تفریحات سالم وجود نداشت بلكه ضیافت هایی برپا می شد كه موجدین آن جز بدبختی برای زنان و مردان به بار نمی آوردند.

امروز نیز عضویت زنان در محافل ماسونی بیش از پیش گسترش یافته و طرح صهیونیستی برای فساد جوانان از جزیره پاتایا در تایلند تا سواحل میامی در خاك آمریكا به سرعت اجرا می شود و براداران ماسونی بر فاحشه خانه ها، قمارخانه ها، كلوپ ها ومیكده ها نظارت دارند. آنان با كمال بی شرمی از تصاویر برهنه زنان در برانگیختن جوانان و توزیع فیلمهای مبتذل میان ایشان در سراسر عالم، استفاده می كنند. حتی دیپلم های ماسونی نیز تصاویر عریان زن را به همراه دارند.

مصرف الكل كه امروزه در بین جوانان بیداد می كند برای ماسونها همان اندازه اهمیت دارد كه تخریب زراعت و كشاورزی كشوری می تواند داشته باشد زیرا صهیونیست ها به نیروی كور توده ملت ها تكیه دارند و جسورانه آنان را به سوی فساد می رانند.

ما قیمت لوازم اولیه مورد احتیاج مردم را بالا می بریم و سعی می كنیم به كشاورزی و زراعت رغبت نشود و در نتیجه قیمت ها بالا رود. مخصوصا توجه داریم كه منابع مولده محصول كمتری بدهد و برای  این كار كارگران را به هرج و مرج تشویق می كنیم و با مشروبات مضر آنها را از پای در می آوریم...

ما نسل جوان را اصول تربیتی كه بر اساس فرضیه های غلط استوار نموده ایم فاسد می كنیم و بدون اینكه در قوانین موجوده ظاهراً تغییری اساسی بدهیم در آنان تغییرات ضد و نقیض به وجود آورده و نتیجه هایی به میل خود به دست می آوریم.

منبع:www.asreakharezaman.blogfa.com

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شعبه های دستگاه فراماسونری در كشورهای خاورمیانه (مانند تركیه ومصر و ایران ) هم برپا شد، ولی لژها و انجمنهای فراماسونی در این كشورها بزودی وسیله ای برای پیشرفت سیاستهای استعمار اروپائی، بویژه استعمار بریتایا واقع شد. در زمان ناصرالدین شاه میرزا ملكُم خان دستگاه فراماسونری را در ایران بر پا كرد و قصد او این  بود كه عده ای از مخالفان رژیم استبداد را گرد آورد و استفاده سیاسی از آن جمعیت بكند. مردم این انجمن پنهانی را «فراموشخانه» نامیدند، زیرا كسانی كه عضو آن می شدند پیمان بسته بودند كه هر چه می بینند و می شنوند فراموش كنند و باز نگویند. دستگاه فراماسونری میرزا ملكم خان به دلیل مخالفت حكومت وقت چندان دوام نیافت و ناصرالدین شاه دستور سركوبی آن را داد؛ ولی پس از آن شعبه ای از فراماسونری انگلیسی و فرانسوی در ایران تشكیل شد و بعدها با گرد آمدن گروه بزرگی از صاحبان قدرت و نفوذ در تشكیلات فراماسونری ، این دستگاه در گرداندن كارها و برآوردن مقاصد سیاستهای استعماری نقش بزرگی یافت. 

دانشنامه سیاسی. ص241

حقیقت آن است كه شالوده «فراماسونری جدید» در قرن هیجدهم میلادی توسط صهیونیست ها نهاده شد و به اعتراف خود آنان، سازمانهای فراماسونری را برای تضعیف ملت ها و سلطه بر ایشان ایجاد كردند. در پروتكل یهود در باره « سازمان مخفی یهود » یا « فراماسونری» آمده است.

« ما در مقابل خود نقشه ای داریم كه روی آن مسیر خطرناكی تعیین شده و با طی این مسیر خطرناك بایستی آثار چند قرن دیگران را منهدم سازیم. برای تهیه وسایلی كه ما را به مقصود نایل سازند، باید از بی غیرتی و بی ثباتی افراد اجتماع و عدم اطلاع افراد به شرایط زندگی راحت و آسوده استفاده كرد... چه كسی میتواند یك قدرت مخفی را از بین ببرد ؟ این قدرت مخفی، قدرت ماست.فراماسونری خارجی فقط به منظور مخفی نگاه داشتن نقشه های ماست و شعاع و طرز اجرای این قدرت مخفی و محل اجراء آن برای همیشه بر ملت ها پوشیده است.»

دلیل دیگر كه ماهیت صهیونیستی سازمان فراماسونری جهانی را آشكار می كند، سرودهای رسمی ماسون هاست كه در مراسم افتتاح لژها وسایر تشریفات  مخصوص، همراه با موزیك خوانده می شود. این سرود ها همگی از تورات اخذ شده كه طی بارها «یهوه صبایوت» را خداوند آدمیان شناخته  و همه مردم را «گوسفندان مرتع او» لقب داده است:

ای تمامی روی زمین

خداوند را باشادی عبادت نمائید

و به حضور او با ترنم بیائید

بدانید كه یهوه خداست

او ما را آفرید

ما قوم او هستیم و گوسفندان مرتع او.

در مراسم تنصیب، خطیب تنصیب كننده، قسمت 123 از مزامیز داوود را می خواند:

اینك چه خوش و دلپسند است كه برادران به یكدلی باهم ساكن شوند. مثل روغن نیكوبر است كه به ریش فرود می آید. یعنی به ریش هارون كه به دامن ردایش فرو می آید. و مثل شبنم حرمون است كه بر كوههای صهیون فرو می آید. زیرا در آنجا یهوه بركت خودرا فرموده است.  یعنی حیات را تا ابدالآباد.

اعضای فراماسونری نیز در در كشورهای اسلامی با صهیونیست ها هم آواز شده و با شادی و شعف این گونه سرودها را میخوانند.

مرحوم محیط طباطبائی در این باره می نویسد: « به فرض اینكه سوگند به خدای اسرائیل و توسل به یهوه و ایلویهیم برای مسیحیان به اعتبار اینكه تورات كتاب دینی معتبر ایشان است و هنوز بیش از عهد جدید رفع نیازمندیهای ایشان را می كند، اثری مأنوس و إنشاء مزامیر داوود در كلیسا همچون كنیسه معمول باشد‍؛ برای مسلمانان كه تورات و زبور و انجیل را پس از نزول قرآن منسوخ و غیر قابل پیروی می دانند  و به خدای یگانه و عادلی اعتقاد دارند كه پروردگار جهانیان یا رب العالمین است   و در میان بنی اسرائیل و بنی اسماعیل و یا اسرائیل و اردن با مصر و سوریه تفاوتی نمی گذارد، توسل به یهوه صبایوت خدای اختصاصی اسرائیل كه با هیچ قوم و ملت و خلق دیگری نظر عنایت بلكه حق توجه ندارد، مخالف اساس اعتقاد دینی ایشان است.

علاوه بر این اشكال عقیده ای كه در این توسل  تشبث به خدای خاص بنی اسرائیل وجود دارد، مشكل تازه قضیه در دلالت لفظ اسرائیل بر مفهوم جدیدی غیر از مصداق دیرین معهود از این كلمه است و آن كشوری و دولتی جدید متشكل از یهودیان آلمانی و روسی مهاجر در سرزمین فلسطین است كه اینك به نام اسرائیل معروف شده است.

كثرت اتصال و اختصاص این مفهوم سیاسی و اعتباری جدید به لفظ اسرائیل، دیگر برای خدای اسرائیل در ذهن مردم عصر ما جز خدای دولت اسرائیل مفهومی ندارد  كه آن هم مانند ستاره شش پر دیگر مهر و محبت و طلسم نیكبختی دعا نویسی نیست، بلكه نشان رسمی این كشور نوزاد شمرده می شود. در این صورت توسل به خدای اسرائیل در روزی كه دیگر مردم روی زمین از این كلمه مفهوم قوم مظلوم و آواره ای را در نمیابند كه از ستم مسیحیان در رنج و عذاب  باشد، بلكه دلالت بر مفهوم حكومتی نو ظهور دارد كه به سعی انگلیس و آمریكا در قلب عالم به اسلام پدید آمده و با جنك و تصرف اراضی مسلمانان، اثبات وجود می كند...»

اصل اساسی پروتكل یهود كه عامل تدوین آن « سازمان فراماسونری » است، زدودن دین از جوامع بشری می باشد. صهیونیسم سرٍٍٍّ موفقیت خود را در این مسأله می داند و می كوشد كه این مهم را به انجام رساند. آنان می گویند:

«از همین نظر لازم است كه ما ایمان به مذهب را ریشه كن نمائیم... و به جای آن ارقام محاسبات و موضوعات مادی را جایگزین سازیم... تا تمام ملل در صدد منافع خصوصی خود بر آمده و برای اغراض شخصی مبارزه نموده و توجه ای به دشمن مشترك خود نداشته باشند» .

شعار آزادی، برابری و برادری كه تكیه كلام فراماسونرهاست در حقیقت سخن صهیونیسم است كه آن را برای فریب ملل در دهان «بادران ماسونی » نهاده و تا كنون سود فراوانی از آن برده و خواهند برد. « زمانی كه نوبت حكومت ما فرا رسد تكیه كلام خود یعنی عبارت آزادی، مساوات و برادری  را عوض نخواهیم كرد بلكه مقصود خودمان را با الفاظی از قبیل «حق آزادی» و «وظیفه مساوات» و «هدف برادری» ادا خواهیم كرد و در نتیجه تمام حكومتها را به استثنای حكومت خودمان از بین خواهیم برد ... ما جاه طلبی ها و حرص و آز انتقام بی رحمانه و كینه را منحصر به خود می كنیم. ما هستیم كه با ترور همه جا را احاطه می كنیم ...»

در واقع سرّمگویی كه فراماسونری جهانی سعی در كتمان آن دارد، همان «زورگویی» است كه خود آن را «مكر و تزویر» معنی  كرده اند و در به كار گیری آن صبر و حوصله به خرج می دهند و می گویند:« با این وسیله ما به مقاصدی نا ئل می شویم كه مستقیماً وصول به آنها امكان پذیر نیست و این سیاست اساس فراماسونری ما را كه دیگران به اصول آن پی نبرده اند، تشكیل می دهد.»

بنا براین فقط زور می تواند در سیاست موفق باشد، به ویژه اگر توأم با استعداد فطری و رهبری قوم بنی اسرائیل باشد و به همین جهت شدت و خشونت اصل مسلم فریب و تزویر، بنیان فراماسونری را تشكیل می دهد. مهمترین راه برای پیشرفت«سیاست تزویر» سرّ نگهداریست و هرگز گفتار یك سیاست مدار نباید با عمل او مطابق باشد! ماسونهای صهیونیست باید بكوشند كه هر چه بیشتر نفاق را درمزرعه دلهای ملل بپاشند و در عین حال آنان را به آزادی، مساوات و برادری مژده دهند :

«كلمات آزادی و مساوات و برادری كلماتی هستند كه به وسیله آنها مأمورین ما ـ فراماسونرها ـ عده بسیاری را با شوق و شعف به زیر بیرق ما فرا خواندهاند و در عین حال این كلمات در حكم كرمهایی هستند كه ریشه راحتی و آسایش كلیه ملل غیر یهودی را خورده و فاسد كرده است... خواهید دید كه همین كلمات، فتح و پیروزی ما را فراهم خواهد نمود...»

امروز بدون هیچ شك و شبه ای هر توطئه استعمارگرانه و هر دسیسه استثماری توسط سازمانهای فراماسونری ـاین دست پروردگان صهیونیسم ـ طراحی شده و به اجرا در می آید، اما این امور چنان ماهرانه و مخفیانه انجام می گیرند كه ملتها از آنها بوئی  نمی برند. صهیونیسم خود اقرار دارد كه:«اگر اغتشاشی روی دهد معنای آن این است كه ما احتیاج به مشوب نمودن امنیت عمومی داریم تا در نتیجه قدرت بیشتری به دست آوریم و اگر توطئه ای ظهور كند، رئیس این توطئه قطعاَ یكی از خادمین وفادار ما خواهد بود. بدیهی است كه هیچ كس جز ما در تعقیب كارهای فراماسونری نیست و ما هستیم كه هدف نهایی خود را می دانیم...»

منبع:www.asreakharezaman.blogfa.com